جامعه شناسی ادبیات

۱. مفهوم، قلمرو و خاستگاه تاریخی: تعریف جامعه‌شناسی ادبیات به عنوان مطالعه دیالکتیکی رابطه میان متن ادبی و ساختارهای اجتماعی؛ از نظریه «ادبیات به مثابه آیینه تمام‌نمای جامعه» تا بررسی فرایندهای بازتولید اجتماعی و ایدئولوژیک؛

۲. نظریه بازتاب و رویکردهای مارکسیستی کلاسیک: دیدگاه کارل مارکس و فریدریش انگلس درباره زیربنای اقتصادی و روبنای فرهنگی، بازتاب تضاد طبقاتی در متن و نقدهای واقع‌گرایانه گئورگ لوکاچ بر رمان بورژوایی و مفهوم «تیپیک بودن»؛

۳. ساخت‌گرایی تکوینی (لوسین گلدمن): مفهوم «آگاهی ممکن» و «آگاهی راستین»، پیوند ساختار اثر ادبی با «جهان‌نگری» طبقه اجتماعی پدیدآورنده، و بررسی هم‌ساختگی (Homology) فرم اثر با ساختار اجتماعی دوران در آثاری چون خدای پنهان؛

۴. ایدئولوژی و دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت (لویی آلتوسر): بازتولید ایدئولوژی در نهادهای فرهنگی، مسئله «استیضاح» (Interpellation) سوژه و توانایی ادبیات در ایجاد فاصله‌گذاری انتقادی نسبت به ایدئولوژی حاکم؛

۵. جامعه‌شناسی میدان، سرمایه و بازتولید فرهنگی (پیر بوردیو): تحلیل «میدان تولید ادبی» (Literary Field)، مفهوم خودمختاری نسبی هنر، انواع سرمایه (فرهنگی، نمادین و اقتصادی) و کارکرد «عادت‌واره» (Habitus) در مشروعیت‌بخشی به آثار ادبی؛

۶. جامعه‌شناسی نهادها و تولید مادی ادبیات (روبر اسکارپیت): تحلیل چرخه مادی کتاب شامل زنجیره پدیدآورنده، ناشر، شبکه توزیع، سانسور و سانسورچیان، بازار نشر، و الگوهای مصرف و عادات مطالعه توده‌ها؛

۷. جامعه‌شناسی دریافت و نقد خواننده‌محور (روبرت یاوس و ولفگانگ آیزر): مفهوم «افق انتظار» (Horizon of Expectations) مخاطب، نقش خواننده در معنابخشی به متن در طول تاریخ، و تحول معنایی شاهکارهای ادبی در گذار نسل‌ها و بسترها؛

۸. مطالعات پسااستعماری، فرادستان و فرودستان: نقد پیوندهای قدرت، استعمار و ادبیات بر پایه آرای ادوارد سعید (شرق‌شناسی)، هومی بابا و گایاتری اسپیواک در بازنمایی هویت، «دیگری‌سازی» و روایت فرودستان؛

۹. کاربست جامعه‌شناسی در ادبیات فارسی: تحلیل بازتاب طبقات اجتماعی، نهاد قدرت، مناسبات فئودالی و عرفان‌گرایی در سبک‌های خراسانی، عراقی و هندی، و بازنمایی بحران‌های مدرنیته، استبداد، کارگری و هویت در رمان‌ها و شعر دوره معاصر ایران؛