برنامه نویسی سخت افزار

۲. در این درس از زبان‌های سطح‌پایین مانند C و Assembly برای تعامل مستقیم با منابع سیستم و حافظه استفاده می‌شود.

۳. دانشجو با معماری ریزکنترل‌گرها (مانند AVR، ARM یا PIC) و نحوه پیکربندی رجیسترهای داخلی آن‌ها آشنا می‌شود.

۴. مفاهیم «وقفه» (Interrupt) برای واکنش سریع سخت‌افزار به رویدادهای خارجی اهمیت بنیادین دارد.

۵. کار با درگاه‌های ورودی/خروجی (I/O)، تایمرها و شمارنده‌ها برای زمان‌بندی دقیق اجرای دستورات تدریس می‌شود.

۶. پروتکل‌های ارتباطی استاندارد نظیر UART، I2C و SPI برای برقراری ارتباط بین میکروکنترلر و قطعات جانبی آموزش داده می‌شود.

۷. تبدیل سیگنال‌های آنالوگ به دیجیتال (ADC) و تولید سیگنال‌های PWM برای کنترل موتورها و سنسورها بررسی می‌گردد.

۸. استفاده از محیط‌های شبیه‌سازی برای تست کد پیش از پیاده‌سازی عملی، بخش مهمی از فرآیند یادگیری است.

۹. مباحثی همچون مدیریت مصرف انرژی، بهینه‌سازی کد و رفع اشکال (Debugging) سخت‌افزاری در اولویت قرار دارد.

۱۰. هدف نهایی، طراحی و پیاده‌سازی سیستم‌های هوشمند و نهفته‌ای است که به طور دقیق با دنیای فیزیکی تعامل دارند.